Archives for the month of: november, 2005

Als de sneeuw aan het smelten is….

onttrekt zich weer een wondertje…

snowbird*klik*

De meest wonderlijke figuren komen tevoorschijn….

wat te denken van deze prachtige vlinder, hij komt zo aan fladderen bij je

Of een chihuahua spreek uit al sjiewawa een klein mexicaans hondje,

de mama van spencer weet daar alles van

Yula heeft met dolfijnen gezwommen… nou met deze is het té koud hoor Yuultje

een paardenhoofdstel aan de muur ??? nee op de grond, een echt hoofd

offf is het een ezeltje

dit is wel een héél grote hond met de tong uit zijn bek… Ryjan… is ‘ie misschien van jou

Cupido is ook met hartjes aan het strooien

wat zeg je … zie je het niet

Maar nu toch wel zeker

Alsjeblieft …..voor alle harte mensen

And if I could you know that I would

Fly away with you………….. mooi hé

Advertenties

Als het blad van de wingerd verdwenen is,

komt de pimpelmezenvilla weer tevoorschijn…

wonderlijk dat oude nestkastje.. doet al jaren dienst als geboortegrond

voor pimpelmeesjes, en af en toe een koolmeesjesfamilie

naarmate het ouder wordt …

wordt het ook nog mooier… hoes’t mogelijk hé

dat is met veel mensen ook zo,

ik weet niet of je dat ooit gezien hebt,

maar let er maar eens op als je wilt

Op de laatste dag van november wil ik in liefde ondergaan…….

nog even flink dippen en sterven….. maar niet heus

en dat maakt m’n eigen Haapeetje*klik* mogelijk

hij stuurde me dit gedicht van Toon

en met zoveel mooie woorden,

zo’n lief gebaar…

Haapee zeg het maar….. ik sta “altijd “voor je klaar

Als de liefde niet bestond

Zullen ze stilstaan de rivieren

En de vogels en de dieren

Als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond

Zou het strand de zee verlaten

Ze hebben niets meer te bepraten

Als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond

Zou de maan niet langer lichten

Geen dichter zou meer dichten

Als de liefde niet bestond

Nergens zouden bloemen staan

En de aarde zou verkleuren

Overal gesloten deuren

En de klok zou niet meer slaan

Als de liefde niet bestond

Dan was heel de vrijerij bedorven

De wereld was gauw uitgestorven

Als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond

Zou de zon niet langer stralen

De wind zou niet meer ademhalen

Als de liefde niet bestond

Geen appel zou meer rijpen

Zoals eens ’t paradijs

Als wij elkaar niet meer begrijpen

Dan wordt de wereld koud als ijs

Ik zou sterven van de kou

En mijn adem zou bevriezen

Als ik jou liefde zou verliezen

Er is geen liefde zonder jou

Is dit geweldig mooi en lief en om te smelten te krijgen…… of watte

dat bedoel ik,haapee….man ik ben er écht héél verguld mee

een dikke brabantse klapper gaat naar Appelscha

voor jou en onze Zöe

Dank je wel Haapee

je bent een hele fijne webbie

Kieker ’s aan

Die kleine Cuiza die past precies op Blanche der plekje achter de kachel

en parkeert haar kouwe krent daar graag,

“bloedje heet “wordt het daar,

en om de zoveel tijd staat madam op

en gaat languit op de koude tegelvloer liggen om een beetje af te koelen

pffff raar diertje ben je toch

Alles

wat voorbij is en vergaan

is niet weg, niet echt vergeten

alles blijft bestaan

Al wat jij deed,

en wat jou is aangedaan

al je huilen, al je lachen

alles blijft bestaan

Soms weet je,

alleen en zonder zelfbedrog

wat voorbij is raak je toch niet kwijt

alles wat je wilt vergeten

is er nog

dat blijft altijd

altijd

Alles

wat voorbij is en vergaan

ligt te wachten, stil te wachten

dan breekt het door als een vulkaan

Want het verleden, slaat door het heden

en je verleden

dat blijft bestaan

Karin Bloemen

Margriet vroeg aan mij,

Staan die paardenbloemen daar speciaal voor jou zo mooi te wezen ??

kom jij toevallig nét voorbij met je camera

nou ja en nee…

die pluizen staan er altijd,

en vaak daar waar je ze niet hebben wilt

en die camera… ehhhh daar zeg ik beter niks over

die heeft een eigen leven

en wil “altijd”in mijn linkerjaszak zitten

Nee Margriet…. dat niet,

Ze staan er voor iedereen die haar schoonheid, en teerheid wil zien.

we moeten alleen even kijken

en het zien.

en als je lang bent een eindje bukken

Een klein begin,

losgeweekt door de wind.

Kwetsbaar moment,

het voortbestaan onzeker.

Stijgen en dalen

voor een plekje in de aarde.

Om pas te ontwaken

in de vroege voorjaarszon.

Marianne Cornelissen-Kuyt

zie je zó simpel is het eigenlijk

de volgende komen op jouw log Margriet

Man oh man oh man,

dit kan niemand zóóó mooi maken

met geen liters verf

dit is toch het mooiste kleurenpalet ooit,

zeg nou zelf,

van een mooi groen blad

naar dit dat is toch adembenemend mooi om te zien,

dat lijkt welhaast niet echt

dit is nog van vóór de sneeuw, en ik wilde ze bewaren voor vandaag

speciaal,

want gisteren hadden we een héle lieve verdrietige jarige dame,

Maar die gaat nu lachen hé Marion….

Zo heb je toch nog een beetje verjaardagsvisite

wat zeg ik héél weblogland zit bij je binnen nu

“alsnog van harte gefeliciteerd,met je verjaardag”

en mag je nieuwe levensjaar een bijzonder muzikaal jaar worden samen

met Ruud.

Een dikke klaprozen zoen XXX

dit hele mooie gedichtje kwam ik tegen op internet,

té mooi om niet te gebruiken

Onhoudbare levensdrang.

Vastbesloten naar een hoger plan.

Geborgen nog in crêpepapier

Ontvouwt de tijd een wonder.

Geen aarzeling of angst voor groei.

Het leven is bijzonder.

Marianne Cornelissen-Kuyt

put a little love*klik*

lieve webbies,

dank jullie wel voor alle lieve reacties,

jullie zijn …… geweldig fenominaal , nee “magistraal ”

natuurlijk had ik ook niet anders verwacht van zulke schatjes,

want waar je mee omgaat daar raak je mee besmet

het eerste gedichtje wat ik vond,

tssssss

toepasselijker kan háást niet.

is een vervolg het het logje van gisteren,

maar dan een goeie raad

Vertraag je ritme.

Heb je al eens kinderen zien spelen op een draaimolen

of luister je soms naar de regen die op je dak valt?

Al eens een vlinder gevolgd

of een zomerse zonsondergang geobserveerd?

Je moet even stilstaan!

Dans niet te snel want het leven is te kort.

De muziek klinkt niet voor eeuwig.

Loop je steeds gestresst door het leven?

Als je iemand vraag hoe het gaat,

neem je de tijd om te luisteren?

Als de dag voorbij is,

lig je dan aan 100 000 dingen tegelijk te denken in je bed?

Je moet vertragen!

Heb je je kind al eens gezegd dat je het morgen wel zal doen

en het dan weer uitstellen?

Heb je reeds contact verloren met een vriend,

een vriendschap laten sterven

alleen omdat je nooit de tijd gehad hebt

om eens te bellen en te vragen hoe het gaat?

Je zou beter vertragen,

dans niet te snel want de muziek zal op een keer vervagen.

Zo snel gaat het leven.

Als je je haast om ergens te zijn,

verlies je de helft van het plezier dat je kan hebben in je leven.

Als je je onrustig maakt

en de dingen des levens gewoon verwerpt,

is het als een cadeau dat je ongeopend weggooit.

Het leven is geen koers,

Je moet je ritme vertragen,

neem de tijd om naar muziek te luisteren

voordat het afgelopen is.

auteur onbekend

en tja…. je ziet het niet…

tótdat je verplicht wordt stil te staan….

dus tja….. alle druktemakertjes…

take it easyyyyyyyyyyyyyyyyyy

“gooooooo wizzz zeeee floooooooooooo”

zo sloom hoeft nou ook weer niet hoor,

Maak er een heerlijke dag van met z’n allen doen wij het hier

” XXXXXXXXX “

wind beneath my wings*klik*

Jaaaaaaaa,

Neus schreef ik ben blij dat je een keer aan jezelf denkt,

dat wij de parels van jouw levensketting stukje per stukje mogen

ontdekken!

mag het wat vaker

toen dacht ik ……. men zou eens moeten weten wat voor paarlen ik aan

mijn ketting heb hangen ……

Jongens dit is een soort van biecht,

en ik doe dit omdat ik naar aanleiding van een paar

medeloggers tot het besef ben gekomen,

dat het hoewel het leuker is grappige ontroerende stukken te lezen

toch óók heel belangrijk is dat je weet wat er in de ander omgaat,

en ook al is dat niet zo leuk of soms verdrietig wel,

dat je wel ten alle tijden eerlijk moet zijn naar elkaar toe,

Ik ben dit niet geweest, ik heb een geheim voor mezelf gehouden,

om reden dat: ik niet wil dat men mij gaat beoordelen om onderstaand

verhaal.

En ik wil hier en nú zeggen: Plak me alstublieft géén etiket op.

15 jaar geleden werd ik ziek, kreeg een griepje

en dat griepje ??? ging nooit meer over het verergerde naarmate de tijd

verstreek,

van hangerig tot bedlegerig de eerste jaren,

en inmiddels al lang weer op mijn retour naar de top van de berg

Na een hele lange periode van hondsberoerd zijn,

en vol van onzekerheden over wat heb ik waardoor ik me zo

ziek zwak en beroerd voel,

werd de diagnose M.E. (Myalgische encephalomyelitis) gesteld,

ofte wel het chronisch vermoeidheids syndroom,

geen gewone vermoeidheid maar een afmattende moeheid die nóoít weg is,

en ook niet door rust en slapen overgaat,

Van een bijzonder dynamisch mens, dat altijd en overal aanwezig was en

overal voor in was,

veranderde ik in een bejaarde oude dame met een aangepast leven.

en zo is het nu met mij gesteld,

Toen een dokter tegen me zei: jij hebt té marginaal geleefd,

barstte ik in tranen uit,

want ik wist dat hij gelijk had, mijn koek was op .

de vreugde echter om te weten wat je hebt speelde ook een grote rol,

want ik was zelf van mening dat ik een tumor had in mijn

hoofd waardoor ik niet normaal kon

functioneren en niet uit mijn woorden kon komen en zó intens vermoeid was.

en dag en nacht knallende hoofdpijn had, en nog vaak heb.

Dat is het in grote lijnen, en de details zal ik je besparen,

ik ben niet ziek , maar heb beperkingen zeg ik liever zelf,

ik kan niet álles wat ik wil, wel met mijn hoofd en hart,

maar niet met mijn lijf

M.E heeft mijn leven grondig veranderd in de zin dat mijn leven zich

rondom huis afspeelt,

en ik ben daar dankbaar voor, in zekere zin.

mijn leven heeft door ME een hele andere wending gekregen

en me ook het besef gebracht dat er zóveel dingen zijn

waar ik vroeger niet van kon genieten gewoon omdat ik bepaalde dingen niet zag,

omdat ik te gehaast alles wilde meemaken wat er te beleven was,

nu ontgaat geen enkel klein detail me meer, en voel ik me rijker dan ooit.

mijn gevoel naar mensen toe is sterk veranderd,

waar ik vroeger aan narigheid voorbij ging sta ik nu stil om te kijken

of ik een beetje helpen kan,

het is niet alleen kommer en kwel,en je krijgt zóvéél meer inzicht in je leven

vriendinneke heeft er zwaar onder te lijden gehad,

en voor haar zou ik het mooiste standbeeld ever willen oprichten,

in al die jaren dat wij elkaar kennen heeft ze me niet een keer

het gevoel gegeven ik heb een

relatie met een gehandicapte ( want zo voelde ik mezelf)

en me overal altijd erg in gesteund en geholpen

Ze is de wind onder mijn vleugels

Vrienden sommige… hebben afscheid van me genomen

omdat het niet gemakkelijk is met een ME patient afspraken te maken…

dat is verdrietig,

maar ook daar heb ik een weg in gevonden alles eist zijn tol.

Sommige van jullie wisten dit verhaal al,

en ik zou het prettig vinden als je niet gaat reageren met Roos ik wist het al,

want dat is niet leuk voor hen die het niet wisten.

Sorry dat ik niet eerder de stap om het te vertellen genomen heb,

dit zijn de parels van mijn levensketting,

Neussie,,,, “dank je wel voor je inzicht ” XXX

ik zal het boetekleedje aantrekken en een extra vrolijk dansje doen voor jullie

Ik voel me opgelucht,

en nú kan ik zeggen… ér zijn géén geheimen meer te vertellen van Roos.

dank je wel voor jullie tijd.