Archives for the month of: juni, 2008

*KLIK*
shiftknop en klik indrukken,
en witte venster klein maken,:-)

mag ik deze wals van jou

wil je even met me zwieren en zwaaien

tot je hélemaal duizelig en dronken bent

en alles vergeet om je heen

even stil moet blijven staan om weer bij zinnen te komen

dan gaan we zo nog een rondje:-)
dat kan wel toch:-))

proost

*klik*

en shiftknop indrukken.
en witte venster klein maken

are you swimming up stream
in oceans of blue
do you feel like your sinking
are you sick of the rain after all you’ve been through
well i know what you’re thinking
when you can’t take it
you can make it
sometime soon i know you’ll see

‘cause when you’re in your darkest hour
and all of the light just fades away
and when you’re like a single flower whose colours have turned to shades of gray
well hang on and be strong

we’re taking each step one day at a time
you can’t loose your spirit
let live and let live forget and forgive
it’s all how you see it
and just remember keep it together
don’t you know you’re never alone

‘cause when you’re in your darkest hour
and all of the light just fades away
when you’re like a single flower whose colours have turned to shades of gray
well hang on and be strong

no you’re not defeated
and soon you’ll be smiling once again
then you won’t have to feel it
let it go with the wind
time passes us by
and know that you’re allowed to cry

‘cause when you’re in your darkest hour
and all of the light just fades away
when you’re like a single flower whose colours have turned to shades of gray
well hang on and be strong
be strong
hold on and be strong

delta goodrem

*KLIK*
shiftknop en klik indrukken,
en witte venster klein maken,:-)

de mier

op een avond zaten de eekhoorn en de mier naast elkaar
op de bovenste tak van de beuk.
het was warm en stil
en zij keken naar de toppen van de bomen en naar de sterren.
zij hadden honing gegeten en gepraat over de zon,
de oever van de rivier,
brieven en vermoedens.

‘ik ga deze avond bewaren’,
zei de mier.
‘vind je dat goed?’
de eekhoorn keek hem verbaasd aan.
de mier haalde een klein zwart doosje te voorschijn.
‘hier zit ook al de verjaardag van de lijster in’, zei hij.
‘de verjaardag van de lijster?’, vroeg de eekhoorn.
‘ja’, zei de mier en hij pakte die verjaardag uit het doosje.

en zij aten weer zoete kastanjetaart met vlierbessenroom,
en ze dansten weer terwijl de nachtegaal zong en het vuurvliegje aan- en uitging,
en ze zagen de snavel van de lijster weer glimmen van plezier.
het was de mooiste verjaardag die zij zich konden herinneren.
de mier stopte hem weer in het doosje.
‘daar stop ik deze avond bij’, zei hij.
‘er zit al heel veel in.’
hij deed het doosje dicht,
groette de eekhoorn en ging naar huis.

de eekhoorn bleef nog lang op de tak voor zijn deur zitten en dacht aan dat doosje.
hoe zou die avond daar nu inzitten?
zou hij niet verkreukelen of verbleken?
zou de smaak van honing er ook inzitten?
en zou je hem er altijd weer in kunnen krijgen als je hem eruit haalde?
zou hij niet kunnen vallen en breken, of wegrollen?

wat zou er trouwens nog meer in dat doosje zitten?
avonturen die de mier alleen had beleefd?
ochtenden in het gras aan de oever van de rivier,
als de golven glinsterden?
brieven van verre dieren?
en zou het ooit vol zijn, zodat er niets meer bij kon?
en zouden er ook andere doosjes bestaan, voor treurige dagen?

zijn hoofd duizelde.
hij ging zijn huis in en stapte in bed.
de mier lag toen al lang te slapen,
in zijn huis onder de struik.
het doosje lag boven zijn hoofd, op een plank.
maar hij had het niet stevig genoeg dicht gedaan.
midden in de nacht schoot het plotseling open
en een oude verjaardag schoot met grote snelheid naar buiten,
de kamer in.

en plotseling danste de mier met de olifant,
in het maanlicht, onder de linde.
‘maar ik slaap!’ riep de mier.
‘o dat geeft niets,’ zei de olifant en hij zwierde met de mier in het rond.
hij zwaaide met zijn oren en zijn slurf en zei:
’wat dansen wij goed, hé?’
en ‘o pardon’ als hij op de tenen van de mier trapte.
en hij zei dat de mier ook best op zijn tenen mocht trappen.

de gloeiworm glom in de rozenstruik en de eekhoorn zat op de onderste tak
van de linde en wuifde naar de mier.
plotseling glipte de verjaardag het doosje weer in en even later werd de mier wakker.
hij wreef zijn ogen uit en keek om zich heen.
de maan scheen naar binnen en viel op het doosje op de plank.

de mier stond op en duwde het deksel stevig dicht.
maar hij hield zijn oor nog wel even tegen het doosje
en hoorde muziek en geritsel en gekabbel van golven.
en hij dacht zelfs even dat hij de smaak van honing hoorde,
maar hij wist niet zeker of dat wel kon.
hij fronste zijn voorhoofd en stapte weer in bed.

Uit:"Misschien wisten zij alles" van Toon Tellegen

en zo is weer een wonderlijk mooie dag ten einde gegaan,
op weg naar de volgende neem ik hem mee in m’n hart
en vergeet hem nimmer meer

wonderlijk mooi bruidspaar
ik wens jullie een heel fijne trouwdag ….
en een heerlijk romantisch vervolg op afgelopen jaar voor jullie samen
laat dat bootje maar dobberen 🙂
xxx

*klik*

en shiftknop indrukken.
en witte venster klein maken

*klik*

en shiftknop indrukken.
en witte venster klein maken

dan,

zeg je,
doe ik mijn schoenen aan
met de veters nog los
zal ik gaan

en nergens wil ik wonen
zeker niet in tijd
hoogstens in een paar
onvervalste dromen

je vergeet mij
ik weet het
maar heb geen spijt

lien

*KLIK*
shiftknop en klik indrukken,
en witte venster klein maken,:-)

lieg alsjeblieft niet tegen me
niet over iets groots niet over iets anders.
liever hoor ik het
vernietigendste dan dat je liegt
want dat is nog vernietigender.

lieg niet over liefde
iets dat je voelt of iets dat je
zou willen voelen.
liever word ik
bedroefd dan dat je liegt
want dat is nog bedroevender.

lieg niet tegen me over gevaar
want ik voel toch je angst
en wat ik gewaar word is waar
of ik ken je niet en dat
is nog gevaarlijker.

lieg niet tegen me over ziekte
liever kijk ik die diepte in
dan dat ik mij verlies in één
van jouw lieve verzinsels
want daarmee verlies ik mij dieper.

lieg niet tegen me over sterven
want zo lang we er nog zijn
vind ik dat toegangsloze
niet mededelen wat je denkt
erger en zo veel doder.

herman van veen

een tekst om over na te denken webbies,
een tekst,
om in je oren te knopen,
en er het weekend mee in te gaan
maar maak er wel een heel fijn weekend van
dat ga ik ook doen 🙂

*klik*

en shiftknop indrukken.
en witte venster klein maken

ze is geen medicijn tegen het tikken van de klok
geen hoop, geen gids, geen haven in de nacht
geen bron in de woestijn, als je kapot gaat van de dorst
niet de glimlach op je allerslechtste grap

nee, meer nog dan ik eigenlijk toegeven wil
zij maakt het verschil
ze is geen slap excuus voor wat ik graag had willen zijn
geen droom, geen doel, geen stok om mee te slaan
geen enkele garantie voor een lang gelukkig leven
ze is geen antwoord op de vraag van ons bestaan

want meer nog dan ik eigenlijk toegeven wil
zij maakt het verschil

tussen alles wat ik had, en hoe dat opeens ging leven
wat met potlood staat geschetst
kan met kleur worden ingetekend
tussen nooit iets aan de hand en van alles te beleven
tussen nooit en misschien, heel soms
tussen ik en ons

zoveel zangers, zoveel woorden
het moet allemaal gezegd
maar wat ze ook proberen
geen vergelijking is terecht
misschien is het wat simpel, maar alles wat ik horen wil, is

zij maakt het verschil
zij maakt het verschil

acda en de munnik

*KLIK*
shiftknop en klik indrukken,
en witte venster klein maken,:-)

when you’re close to tears remember
some day it’ll all be over
one day ‘we’re gonna get so high
and though it’s darker than december
what’s ahead is a different colour
one day ‘we’re gonna get so high

and at the end of the day
we’ll remember the days
we were close to the edge
and we’ll wonder how we made it through
and at the end of the day
we’ll remember the way
we stayed so close to till the end
we’ll remember it was me and you

‘cause we are gonna be forever you and me
you’ll always keep me flying high in the sky of love

don’t you think it’s time you started
doing what we always wanted
one day ‘we’re gonna get so high
‘cause even the impossible is easy
when we got each other
one day ‘we’re gonna get so high

‘cause we are gonna be forever you and me
you will always keep me flying high in the sky of love
high, high, high, high… :-))

wat een mooi liedje
het onmogelijke is gemakkelijk als je elkaar hebt:-))
hoe waar,
hoe mooi
maak er een fijne woensdag van webbies
en laat niks aan je hartje komen

lighthouse family

*KLIK*
shiftknop en klik indrukken,
en witte venster klein maken,:-)

Wereld

we weten ’t allemaal,
’t is er een bende
’t is er te eng,
en te vijandig en te vol

het is in hoofdzaak grote rotzooi en ellende
op onze groene,
blauwe, grijze,
grauwe bol

’t is haat en nijd,
elkaar de pas afsnijden
en door de steden
raast een ‘rücksichtlos’ geweld

maar of we vloeken,
vechten, vallen, lachen, lijden
er staan weer altijd boterbloemen in het veld

er zijn nog immer die momenten van vervoering
al lijkt dat bolletje ook nòg zo negatief

tussen de puinhoop schemert altijd de ontroering
van mensen die nog zachtjes zeggen:

‘k heb je lief

toon

*klik*

en shiftknop indrukken.
en witte venster klein maken

jij zal toch nooit of nooit beseffen
wat ik doen zou
om weer je lach te zien.
en jij zal nooit echt weten
waar ik wel naar toe wou
om je elke dag te zien.

ik ga naar waar mijn muizenissen
me maar voeren.
ik zou een woord dat niet bestaat
voor jou ontvoeren
om in dit bijna trieste liedje
te bevroeden
hoeveel ik van je hou.

en je weet zeker niet
dat heel mijn lange leven
ik eeuwen
eenzaam bleef, na al die jaren bij jou
die mij dagen leken
ik op een wolkje dreef.

en als de dingen die bestaan
ons niet verdragen,
heb ik mijn dromen nog
die ons wel verder dragen

en al die kleine waanzin
die ik voor je spaarde
om dicht bij jou te zijn.

je weet niet zeker
hoe ik van jou hou
maar ik heb zelf geen flauw idee
hoe ik zonder jou zou.
en elke dag weer
hou ik steeds meer en meer
hou ik steeds meer en meer
en meer en meer van jou.

en je raadt nooit of nooit
hoe diep ik in mijn hart tast
om meer bij jou te zijn.
want als je bij me bent,
als je maar naar me lacht,
verdwijnt m’n kleinste pijn.

maar mocht het nodig zijn,
ik haal je uit de diepste
de diepste kraters van mijn hart,
mijn lijf, mijn liefde,
dat je me één keer, één keer vasthoudt
heb ik liever
dan heel de wereld bij elkaar.

je weet niet zeker
hoe ik van jou hou
maar ik heb zelf geen flauw idee
hoe ik zonder jou zou.
en elke dag weer
hou ik steeds meer en meer
hou ik steeds meer en meer
en meer en meer van jou.

jij zal toch nooit of nooit beseffen
wat ik doen zou.

herman van veen