Archives for the month of: november, 2011

*KLIK*


Ik ga weg


Ik ga lopen,


ik ga lopen tot de zon komt


Ik ga weg,

tot de zon me achterhaalt


Lopen tot de zon komt


Tot ‘ie straalt


en stralen…..

dat gaat ze uiteindelijk wel weer doen …

want ik blijf nét zó lang doorlopen

tót ik de zon weer gevonden heb

een heel fijne dag gewenst en tot morgen
dag webbies

xxx

Advertenties

*KLIK*



*KLIK*


zaterdagmorgen….

mensen slapen uit.


maar wij..

wij hebben een date,
tussen Heeze en Someren

met moeder natuur
op ’t allemanspad: -)


en terwijl de nevel zich dunner gaat maken,


de zon zich wat sterker voordoet dan ze is,


en de meest mooie plaatjes in mijn toverkastje propt


lopen wij lustig te kwebbelen,


en zeggen tegen elkaar,

nú


nu zouden die reeën gerust
over ons pad mogen lopen: -)


nee m’n hartendiefje,
dán zul je toch je mondje moeten houden: -)


en soms,

als je zó diep in gedachten verzonken bent


dat je zelfs geen foto meer kunt maken: -)

dan lukt dat wel…


maar dat zijn zulke schaarse momenten…

daar wachten die reeén niet op hé.

flauw hoor: -)


ik las bij

*KLIK Ann*
When you learn, … teach.

When you get, … give.

Maya Angelou


en dat is eigenlijk wat we doen


als we aan de wandel zijn,


we luisteren en leren van elkaar


we delen, we geven.


en terwijl ik dit zit te tikken thuis,

besef ik ineens


dat ik wel héél veel van je hou,

je bent dat ene gouden blaadje in de zon 🙂


dikwijls zijn we te druk


te bang


te verlegen


of te stoer,
om dat tegen elkaar te zeggen


maar nu doe ik het…


ach gij… gekske

kom…

het wordt een beetje mistig hier,

ik ga je naar huis brengen


naar je hartje dat op je wacht


tot morgen hé.

doei doei

xxx

*KLIK*

goeiemorgen zonder zorgen,

zeiden we tegen elkaar vandaag,


want je weet maar nooit hé


wat een dag in petto heeft voor je

als je s’morgens je knikkers opendoet


de zon piepte door mijn slaapkamergordijn en ik luilak,

moest eruit…

en wel rap…


nu zijn we aan de wandel geslagen en

we togen de peel in 🙂


jawel hé,

ik kom daar niet zo vaak 🙂


moet een beetje mijn weg zoeken

en heb er een gevonden, een nieuw paadje,

mensenkinders nog aan toe,

mooi was het daar jongen


ehh ben wel stout over een hek moeten klimmen,

maar dat mocht de pret niet drukken,

mijn maatstaf is,

als cuiza eronderdoor kan, kan ik eroverheen:-)

et voilá.

dat lukte,


en ja,

dan zie je wel dingen die je anders niet

zo snel ziet natuurlijk 🙂


de stilte was oorverdovend,

ik kon mijn eigen hersenen horen kraken,
jawel hé,

dat wil wat zeggen, 🙂


de mooiste stoelekes toonden zich aan me,


en , het is onnodig te zeggen

dat mijn maatje en ik ons kostelijk vermaakt hebben,


de peel,

een gebied zó groot,


daar zijn vast nog wel meer paadjes

die ik niet ken,


en daar kom ik achter ook 🙂

ik ga ze zoeken,

nét zolang tot ik ze gevonden heb,


*druiveke,klik*

ik zou een mooie wandeling gaan maken,


et voilá..

twee reebruine ogen schenk ik jou,

op een gouden blaadje van grashalmen 🙂


want reeën, die zag ik

wel vier stuks:-)

da’s boffen, want 4 is een mooi getal 🙂


is het mooi of is het prachtig 🙂

dat dacht ik nou ook


morgen weer ??


nee roos,
dan wil ik ergens anders heen…

oké dan,


sleur ik je over d’allemans route..


wandelschoenen aan en doe maar een dasje om 🙂

sie joe deir

xxx

*KLIK*


Mag het ietsje meer zijn dacht ik

toen ik deze mavrouw aan zag komen lopen


met haar wolkje geluk aan de voet 🙂


Wat een lekker dier.
en zó heerlijk enthousiast : -)


da’s 80 kilo geluk in je nek als je niet oplet vrouwke,


ahh nee foei, dát mag niet.. : -)


de hond weet wel bij wie hij het moet doen,

want wij zijn allemaal gek op honden


maar het is één grote bol wol.


heerlijk: -)


zonneke erbij, en mooi plaatjes schieten…


mijn weekend kan niet meer kapot..

en dat móet nog beginnen : -)

maak er mooie dagen van hé

xxx

*KLIK*

*KLIK*


wees niet bang,

ik kom je hart niet halen,


maar ik wel even je ogen lenen

om ze te laten zien


hóe mooi het buiten is,

niet in grote lijnen,
maar juist daarbuiten

de kleuren,

de nevel het heiige

de bijzondere sfeer die herfst met zich meebrengt


heerlijke geuren dringen je neus binnen

betoveren je geest,


hallucineren we..

nee toch niet,


maar ’t is zo… alles ruikt zó fris en

pas gewassen lakensachtig als het nevelig is,


blijkbaar maakt dat alles goed schoon,

wolkjes van gedachten dwalen neer

en blijven liggen,

en dan,


komt ze daar aanlopen,


een oude dame met voorzichtige stapjes,
we maken een praatje,
en ik smelt..

ik mag een foto van haar handen maken,

88 jaar, en elke dag een klein loopje doen,

maar niet als het glad is…

verhalen kan ze vertellen…

ik zou daar dagen kunnen staan,


maar ….


we moeten door,

we hebben nog een lange weg voor ons,


dag mevrouw,

dank u wel voor de foto’s van de venkel…

het ruikt heerlijk.


dagen later….

en ze zit nog in mijn hoofd,

wat een lieverd…


soms heb je zulke bijzondere ontmoetingen

met mensen..


heerlijk om dat mee te mogen maken.

en jawel wobbies: -)

jullie zijn allemaal stuk voor stuk

op je eigen manier heel bijzonder voor me,

tot morgen hé
een nieuwe dag ,met een nieuw geluid

xxx

*KLIK*


Herinnering aan de herfst


Een palet aan warme kleuren


Overal om mij heen


Een eekhoorntje snel springend


Dat plots aan mij verscheen


Bladeren dansend in cirkels


Sierlijk in de wind


Een blos op het gezichtje


Van mijn lieve kind


Kastanjes, maïs en eikeltjes


Schatten van de natuur


De herfst in al haar schoonheid


Een herinnering heel puur


🙂 jawel hé….

rol maar zacht je bedje in,
met deze plaatjes


zo dromerig, en zonnig

was het


kabouterkes trokken ons vooruit,


en waarlijk ongelogen waar


we hebben elfjes hun kunstjes zien doen. 🙂
echt waar, we vonden van alles uit : -)
hebben alles laten vallen
incluus onszelf in het zachte mos


november…


en de koeien zijn nog steeds buiten,
vanwege het mooie weer


wat boffen we toch


tot aan kerst zo ,
en dan 3 dagen sneeuw…

ik teken ervoor 🙂

en jij..

tot morgen

*KLIK*


kippenvel…

tot op mijn kleine teentje

als ik boer harms mit zien peerd aan zie komen lopen,


een jong trekpaard,

wat nog van alles moet leren en oeeeeeeeer sterk is,


maar vlak boerke niet uit,

die heeft dat vaker gedaan,


want ik heb hem al met meer veulens zien werken,


dit is het veulen van vorig jaar,

dat moet wennen aan mensen,


en dieren en als het mijn kleine musketier en mij ziet


gaat hij pront in de ankers en verzet geen voet meer, 🙂


nou baas… wat nu gedaan 🙂


een beetje soebatten, en flemen wil helpen,

hut, hot en hare hot..

en hopla, dan wil íe wel,


we maken een praatje, en ik aai het dier over zijn

hals, een geruststellend klopje,


dit zijn toch wel dé mooiste paarden die er zijn hé,

persoonlijke mening hoor:-) sorry voor alle andersdenkenden.


daar gaat íe…

samen met zijn baas,


een geduldige baas…

want met liefde en geduld..

kun je een dier “alles” leren..


slaag schelden en schoppen laat maar achterwege,

dat zet geen zoden aan de dijk.


Kippenvel, als ik ze zie vertrekken,

wat een mooie plaatjes,

ik ben verliefd:-)


dag webbies,

morgen weer een mooie dag

ik verwacht er veel van,

en vooral een hoop gekakel en gegiechel:-)


maak wat je ook doet.

er een fijne dag van hé,

xxx

*KLIK*